مهم ترین پرسش های این کتاب این است که فقر چه تاثیری بر نگرش افراد به انتظار دارد و انتظار، چه نقشی در زندگی فقرا ایفا می کند؟ آیا می توان گفت فقرا به واقع منتظر ظهور مهدی علیه السلام هستند؟ تصور آنها نسبت به مهدی علیه السلام و اتوپیایی که با آمدن او محقق خواهد شد چیست؟ ضمنا انتظار برای فقرا بیشتر با نقش مثبت و سازنده آن شناخته شده است یا با نقش منفی و محافظه کارانه آن؟ پرسش دیگر این است که سطح اطلاعات و شناخت آنان از مهدی موعود چقدر است؟ این اطلاعات چگونه به دست آمده و به عبارت دیگر، منبع شناخت آنان چیست؟ تلقی آنان از انتظار تا چه حد نزدیک به گفتمان مذهبی رسمی است و تا چه حد به گفتمان نواندیشی دینی و تا چه میزان برخاسته از نگرش توده ای و عامیانه؟ در نهایت اینکه انتظار در زندگی فقرا چه نمود عینی ای دارد؟ کدام مناسک و آیین های مذهبی در خصوص انتظار ظهور مهدی علیه السلام بیشتر در بین آنها رایج است و تا چه حد، فعالیت های اجتماعی به مثابه انتظار در میانشان وجود دارد؟