فرشید شفیعی از نظر من یکی از برجستهترین هنرمندانی است که دلزده ازآن همه نمایش عبوس بی انجام، به راه دل رفت تا با دست و سری آزاد، خود را به جریان جاری تاریخ بسپارد، تا هر چه باداباد. او چنین کرد و حاصل آن به مجموعهای بازیگوشانه و سرخوش تبدیل شد که بیشتر و بهتر از هر اثر «هوشمندانه» هویت امروز و اکنونش را آشکارمی کند. او در تصویرسازیهایش، در پوسترهایش در خط نوشتهها و نوشتههای کوتاه و حتی در عکسهای شخصیاش، با رفتارش چیزی ثبت کرد که صریحترین نشانههای بصری هویت اجتماعی تاریخی اوست.