کتاب «کتاب فلسفی، روایت زندگی حجت‌الاسلام شیخ محمدتقی فلسفی» از روحانی برجسته‌ای می‌گوید که به خطابه‌های تند و صریح‌اش معروف بود و حتی آن‌هایی که در آماج نقدهایش بودند پای منبرش می‌نشستند. این کتاب از روحانی جسور و مبارزی می‌گوید که برای نجات همقطاران خویش با سیاست و درایت عمل می‌کرد و در عین انتقاد مصلحت‌سنجی را خوب می‌دانست و مهارت ارتباط اجتماعی و توانایی برخورد با عناصر بی‌خرد را بهتر از برخی هم‌صنفان خود آموخته بود. نویسنده خصوصیت بیانی منحصربه‌فردش را نشانه او معرفی می‌کند اما همواره با تواضع در مجلس وعظ دیگران می‌نشست و نکات قوت و ضعف‌شان را بیان می‌کرد.