در تاریخ بشری، پیش شرط های مادی برای تحقق یک نظم اجتماعی بودن ستم و استثمار ، برای برابری و یک زندگی صلح آمیز، و برای دست یابی به مبادله ی اقتصادی و فرهنگی متضمن منافع متقابل تمامی مردمان هرگز به این رجه از بلوغ نبوده است. دگرگونی سرمایه داری تولید به یک سیستم بین المللی تولید سلطه ی معدود انحصارهای چند ملیتی، با بین المللی سازی بحران ها و مبارزه ی طبقاتی همراه می شود. بحران عمومی سرمایه داری هم اکنون وارد پنجمین مرحله ی خود شده یعنی آن جا که سیستم جهانی سرمایه داری دچار یک ناپایداری فاحش و یک بی ثباتی عمومی می شود. یک اعتلای نوین مبارزه برای سوسیالیسم، فقط بر مبنای پیروزی شیوه ی تفکر پرولتاریایی بر شیوه ی تفکر خرده بورژوایی مممکن خواهد شد.