نمایشنامهٔ «خانهٔ عروسک ۲» با اینکه به ظاهر دنباله‌ای بر نمایشنامه بزرگ و شگرف «هنریک ایبسن» است، ولی با ظرافت کم‌نظیری تبدیل به اثر مستقلی شده‌است که فارغ از شاهکار «ایبسن» نیز خواندنی است. اگر نمایشنامهٔ «ایبسن» پرسش‌های بنیادینی را در خصوص اعتماد در ازدواج، خانواده و رابطه، چیستی و چه‌گونگی یک ازدواج ایده‌آل، ایستادن برابر سنت‌های دست‌وپاگیر و فشارهای عظیم زیستن در جهانی مملو از قواعد به ظاهر غیرقابل تغییر را پیش روی مخاطبش می‌گذارد، نمایشنامهٔ «لوکاس نیث» پا را فراتر گذاشته و با احضار شخصیت‌های اصلی به جهان امروز ما، پای شوخ‌طبعی و طنز را با زبانی مدرن به اثرش باز می‌کند و همراه با پرسش‌های اساسی «ایبسن»، دغدغه‌های تازه‌تری نیز به متن کارش می‌افزاید. «خانهٔ عروسک ۲» به وضعیت زنان در جهان امروز، فشارهای اجتماعی، مسئلهٔ رابطه و ازدواج، جنسیت و برابری جنسی، حقوق بشر و ... در زمانه‌ٔ ما پرداخته و پرسش‌های تازه‌تری را مطرح می‌کند.