در رمان "مالون می‌میرد"، ساموئل بکت با شخصیت اصلی پیرمردی به نام مالون مواجه می‌شویم که در اتاقی در حال انتظار مرگ نشسته است. این پیرمرد در لحظات آخر زندگی‌اش، تصاویر، خاطرات، و داستان‌ها را در ذهن خود زنده می‌کند. او به تفکر و تأمل دربارهٔ زندگی، مرگ، و معنای وجود می‌پردازد. در این رمان، بکت از راوی سنتی داستان‌گویی دوری می‌کند و به سوی یک نوع نثر غیرسنتی و آزاد حرکت می‌کند. زبان پیچیده و نوآورانهٔ بکت در این اثر، باعث شده تا خواننده با یک تجربهٔ نوآورانه و تأملی در مورد زندگی و مرگ مواجه شود. این کتاب به‌عنوان یکی از مهم‌ترین آثار بکت شناخته می‌شود؛ زیرا نه‌تنها در ارتباط با محتوای معنوی و فلسفی آن، بلکه به‌خاطر رویکرد نوآورانه در نثر و ساختار داستان نیز به عنوان یک نمونهٔ مهم از ادبیات تجدیدنظر شناخته می‌شود.