ضرورت تحقیق و تفحص درباره زبان قوم‌های باستانی و اهمیت دادن به گویش‌های کنونی -یعنی بازمانده زبان اقوام کهن منطقه مورد پژوهش این مجموعه مشترک- آن است که، بنا به تحقیقات صورت گرفته، زبان‌های آنان از روی اسناد الواح و کتیبه ها... در نسبت دهی برخی زبان‌ها به بعضی قوم‌های باستانی در میان دانشمندان زبان شناس، اجماع لازم و حتی «با همه پژوهش‌های باستان شناسی اخیر که در آسیای میانه انجام گرفته [اتفاق نظر جمعی فراهم نیست، بلکه] از هم گسسته و ناقص است [بنابراین] گویش‌های زنده کنونی کمک میکنند تا این گسستگی‌ها را تا حدی پر کنند.» (برگرفته از مقدمه کتاب)