رمان «فرشته ها بوی پرتقال می دهند» رمانی است که به دغدغه ها و ماجراجویی های نوجوانی به اسم دانیال در محله های قدیمی شیراز می پردازد. رمان از سه فصل یا به قول خود نویسنده از سه معرکه تشکیل شده است. فصل اول: معرکه دلاویز، فرشته با بوی پرتقال. فصل دوم، معرکه دلربا: بابای آهوی من باش. فصل سوم، معرکه دلارام: خانه شبگردهای دوردست. رمان 328 صفحه ای «بنی عامری» در شیراز می گذرد. دانیال و خانواده اش در همسایگی خانه ای قدیمی زندگی می کنند. دراین خانه قدیمی که برخی آن را متعلق به دوران کریمخان زند می دانند زنی به اسم گلنسا هست که با استفاده از داروهای گیاهی به درمان بیماران شهر می پردازد. خانه قدیمی و نوع شغل این زن باعث شده که برخی از مردمان شهر تصور کنند او با دنیای جن سر و کار دارد. نویسنده تلاش کرده در روایت این داستان از زبانی خاص استفاده کند که هم موزون باشد و هم آغشته به اصطلاحات و کلمات محلی. رمان از زبان اول شخص روایت می شود. شروع داستان اینطور است که دانیال، راوی داستان قصد دارد به مسأله ای پی ببرد که مدتهاست ذهن او را مشغول کرده. هر روز کسی بدون این که دیده شود کفترهایی را که به پای آن ها کاغذهای رنگی بسته شده در خانه دانیال رها می کند. کنجکاوی دانیال برای پیدا کردن سرنخی از این ماجرا باعث می شود بسیاری از ابهاماتی که درباره همسایه قدیمی شان وجود دارد گره گشایی شود.