این کتاب از نخستین کتاب هایی است که به موضوع انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادث پس از آن می پردازد. در 9 فصل تشکیل دهنده این کتاب، تلاش شده است ریشه های ایدئولوژیک، سیاسی و اجتماعی حوادث پس از انتخابات بررسی شود. فصل نخست این کتاب به بررسی ایدئولوژی منازعه جوی به کار رفته در جریان فتنه می پردازد. در این فصل به راهبرد های سیاسی جبهه دوم خرداد در طول دهه گذشته اشاره می شود و به تبیین ارتباط آن ها با تولید خشونت سیاسی در سطوح مختلف جامعه و حکومت پرداخته شده است. فصل دوم درباره شرایط حاکم بر جبهه دوم خرداد در پیش از انتخابات و به فرایند دستیابی این جبهه به گزینه میرحسین موسوی نظر دارد. فصل سوم به راهبرد تبلیغاتی جبهه دوم خرداد و گفتمان انتخاباتی موسوی می پردازد. در فصل چهارم گفتمان سیاسی احمدی نژاد از انتخابات نهم تا دهم ریاست جمهوری بررسی شده است. فصل پنجم هم به تحلیل گفتمانی نتیجه انتخابات دهم ریاست جمهوری می پردازد. در فصل ششم به استناد 11 دلیل نشان داده شده است که جریان آشوب آفرین پس از انتخابات خود به سلامت انتخابات آگاه بوده است و با علم به سلامت انتخابات دست به اغتشاش زده است. لذا در فصل هفتم به اهداف اصلی مورد نظر جریان فتنه پرداخته شده است و به طور عمده از «انقلاب مخملی» مورد نظر «رادیکالیسم سبز» سخن گفته شده است. فصل هشتم نیز به رفتار شناسی بازیگران خارجی حوادث پس از انتخابات می پردازد و از ائتلافی سه ضلعی میان بازیگران داخلی (تجدید نظر طلبان)، بازیگران خارجی و اپوزیسیون سخن می گوید. در انتهای کتاب و در فصل نهم نیز به دلیل آن که جریان فتنه پس از انتخابات با هدایت ها و راهبری های رهبر معظم انقلاب شکست خورده است به بیان اقدامات و مواضع ایشان می پردازد.