دانشمندان که از یک‌سو ستارگان دوردست و از سوی دیگر کوچکترین اجزای ماده را مطالعه می‌کنند، به این نتیجه می‌رسند که قوانین فیزیک یکسانی در همه‌ی زمان‌ها و در همه‌ی مکان‌ها بر کل جهان هستی حاکم‌اند. فیزیکدان‌ها این ثبات ازلی و فراگیر قوانین فیزیک را تقارن می‌نامند. تقارن اصل اساسی‌ای است که قوانین طبیعت را تعریف می‌کند و از این رو جهان هستی را تحت کنترل دارد. چنین دیدگاهی که از هر جنبه‌ای مهم است، یکی از بزرگترین کامیابی‌های مفهومی فیزیک مدرن و از بنیادی‌ترین تلاش‌های معاصر برای کشف نظریه‌ی وحدت‌یافته‌ی بزرگ است که همه‌ی قوانین فیزیک را تبیین می‌کند. در این کتاب عامه‌فهم که با نثری شیوا نوشته شده است، لئون ماکس لدرمن فیزیکدان برنده‌ی جایزه‌ی نوبل و کریستوفر تی هیل فیزیکدان، مفهوم فوق-‌العاده ظریف تقارن را شرح می‌دهند و از همه‌ی پیامدهای بنیادین آن در حیات روی زمین و جهان هستی در مقیاس بزرگ می‌گویند. این دو نه تنها به زبان ساده مفاهیمی را توصیف می‌کنند که خاصه‌ی فیزیکدان‌ها و ریاضیدان‌ها هستند، بلکه از زیبایی ژرف نهفته در طرح جهان هستی نیز سخن می‌گویند. مرکز ثقل داستان تقارن، ریاضیدان استثنایی، بی‌ادعا، و گمنام آلمانی، امی نوتر، است. او که در دنیا کمتر شناخته شده است، به اندازه‌ی اینشتین تأثیرگذار بوده، چندان که اینشتین او را به عنوان «فکر ریاضیاتی نافذ» می‌ستاید. نوتر در یکی از پژوهش‌های آغازین‌اش ثابت کرد که قانون پایستگی انرژی با ایده‌ی تقارن رابطه دارد و از این‌رو ریاضیات زیربنای مهم‌ترین مفهوم فیزیک نوین را بنیاد نهاد. لدرمن و هیل بر اساس قضیه‌ای که نوتر ثابت کرد، از مفاهیمی دربارة‌ جهان هستی رونمایی می‌کنند که عامه‌ی مردم از آن‌ها بی‌اطلاع هستند، لیکن این مفاهیم در مهبانگ، نظریه‌ی نسبیت اینشتین، مکانیک کوانتومی، و بسیاری از شاخه‌های دیگر فیزیک، پیامدهای مهمی دارند. این دو با استفاده از مثال‌ها و شکل‌های ساده، به این مفاهیم حیات می‌بخشند. این کتاب چشمان شما را به دنیایی باز می‌کند که فکر نمی‌کردید وجود دارد. (برگرفته از متن ناشر)