گفتمان یکی از مهم‌ ترین مفاهیم اندیشه مدرن در طیفی از رشته‌ های علوم انسانی و اجتماعی است. این مفهوم با طرز کار زبان هنگام مواجهه ما با جهان و در تعاملات ما با یکدیگر سروکار دارد؛ از این رو، گفتمان صورت ‌بندی ‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جوامع ما را می ‌آفریند و به آن ها شکل می ‌دهد. از منظر زبان ‌شناسی کاربردی، مطالعه گفتمان مطالعه زبان در عمل است که به بررسی متون در بافت ‌های اجتماعی می‌ پردازد. اما از آنجا که زبان با رخدادهای جهان در ارتباط است پس «گفتمان» اصطلاحی است با بار معنایی زیاد که طیفی از معانی را پوشش می ‌دهد. مطالب کتاب در دو بخش ارائه شده است. بخش اول درباره روشهای تحلیل و حاوی فصولی است که به کاوش و توصیف رویکردها و موضوعات اصلی مطالعه گفتمان می ‌پردازد. بخش دوم در مورد حوزه ‌های اصلی مطالعات گفتمان بحث می ‌کند و به روشهای مطالعاتی اصلی و موضوعات و یافته ‌های محوری توجه دارد. نویسنده ‌های هر بخش برای تشریح نکته مورد نظر در بحثشان مطالعهای موردی می ‌آورند و منابعی برای مطالعه بیشتر معرفی می ‌کنند.