عرفان با نگاهی متفاوت به دین، بر آن است که ادراک استدلالی و عبادات عادتی سبب آشنایی انسان با حقیقت نمیشود. عین القضات همدانی در کسوت عارفی واصل با آگاهی از محدودیت خردورزی فلسفی و دین ورزی متکلمان، به دنبال راهی منعطف و غیر جوارحی بود که منجر به تجربه های معرفتی و جهش ایمانی شود. وی در کتاب تمهیدات که حاصل مکاشفات قلبی و استنباط های او از حقیقت دین است. چگونگی سلوک را برای مریدان و شیفتگان شهود عرفانی آشکار کرد در کتاب تمهیدات که بر خلاف آثار زاهدانه نگاشته شده است، عشق حکمرانی میکند و نویسنده سخنانی بر زبان آورده است که فهم و هضم آن به مذاق اهل ظاهر خوش نیامد و در نهایت به قتل او فتوا دادند.