نسبت دین، شریعت و نقل با علم عقل و علوم عقلی تجربی و تجریدی از دیرباز در تاریخ اسلام مورد توجه بوده است. هم آیات و روایات متعرض این مساله شده اند و هم متفکرین و اندیشمندان مسلمان نظیر غزالی، ابن رشد، ابن تیمیه آثار مختلفی را در این باب به نگارش درآورده اند. پدیدآمدن علم مدرن نیز پرسش از نسبت علم و دین را به عنوان یکی از مسائل و مباحث مهم فلسفه دین درآورده است. علم دینی و علم سکولار از جمله مفاهیمی است که در بین اندیشمندان مسلمان در نیم قرن اخیر برای صورت بندی این مساله با تعاریف محتلف مطرح شده است و حضرت آیت الله جوادی آملی در سه دهه اخیر این دو مفهوم را از موضع حکمت اسلامی تشریح و تببین کرده اند. کتاب علم دینی متاخرترین کار ایشان است که حاصل بیش از ده جلسه نشست ایشان با برخی از شاگردانشان در سال های ۱۳۹۷-۱۳۹۸ است. ایشان علم دینی را از سه دهه قبل مختص به علوم انسانی و اجتماعی ندانسته و این مفهوم را درباره مطلق علوم و از جمله علوم طبیعی و علوم پایه به کار برده اند. در این نوشتار با نظر به تعاریف علم و دین از اعتبارات مختلفی یاد می شود که وصف دینی و یا غیر دینی بودن را برای علم پدید می آورند. نوشتار حاضر در هشت فصل به شرح زیر تدوین شده است: فصل اول: مقدمات فصل دوم: چیستی و هستی علم دینی فصل سوم: بررسی سایر وجوه اتصاف علم به دینی بودن فصل چهارم: ملاحظاتی پیرامون علم دینی فصل پنجم: آثار علم دینی در مواجهه با انسان و جهان فصل ششم: علم دینی و علوم انسانی فصل هفتم: علوم انسانی اسلامی؛ بررسی موردی اقتصاد اسلامی فصل هشتم: آسیب ها و چالش های علم دینی کتاب علم دینی تالیف آیت الله جوادی آملی را به همه علاقه مندان به مباحث علوم انسانی، تولید علم، علم دینی و بومی توصیه می کنیم.