تربیت مبتنی بر تعالیم عرفان نظری اسلام، باهدف گسترش معنویت، مبانی و اصول برگرفته از وجودشناسی، هستی‌شناسی و انسان‌شناسی را برای تغییر حال افراد از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب، پیشنهاد می‌دهد. ازاین‌رو، توجه به ظرفیت لایتناهی انسان، تعقل، خودآگاهی، آشنایی با ساحات انسان، توجه به استعداد متربیان، هم‌زمانی و هم‌زبانی مربی و متربی را از لوازم تربیت عرفانی می‌داند.