در این مقاله غنایی ژاک اومون با توصیف ویرایش به عنوان روح رسمی و زیبایی شناختی سینما به دلیل توانایی آن در بازنمایی زمان ، نظریه و عمل ویرایش و مونتاژ را از سینمای اولیه تا دوران دیجیتال مورد بررسی قرار می دهد. او کار کارگردانان معاصر مانند جیا ژانگکه ، عباس کیارستمی ، الکساندر سوکوروف ، کاترین را نیز به بحث می کشاند. و همچنین از افرادی چون: بیگلو و لیساندرو آلونسو ، آندره بازن ، ژان لوک گدار و پیر پائولو پازولینی نیز یاد می کند. ژاک اومون نویسنده این کتاب، یکی از برجسته ترین محققان فیلم در حال حاضر جهان است که کتاب او فرصتی نادر برای انگلیسی زبانان است تا از کار او لذت ببرند. در این اثر او در مورد مفاهیم و شیوه های اصلی زیبایی شناسی فیلم صحبت می کند: مونتاژ ، دکوپاژ و میزانسن. او می گوید: "ما وارد دوره ای شده ایم که در آن فرمانروایی بینایی تحت تأثیر تصویر قرار گرفته است ، در نتیجه مونتاژ ماهیت تصویر را تغییر داده است ، زیرا وظیفه آن دیگر تنظیم یکسری عکس ها نیست. در حالی که عکس وظیفه ای نسبت به واقعیت دارد ، تصویر فقط در قبال خود مسئول است. "