کتاب «در مورد مسالۀ مسکن» اثر فردریش انگلس به بحران مسکن در چارچوب سرمایه‌داری قرن نوزدهم می‌پردازد. انگلس این کتاب را در دوران صنعتی شدن و گسترش سریع شهرنشینی در اروپا نوشت. گسترش شهرهایی مانند لندن، پاریس و برلین منجر به تغییرات قابل توجهی در منظر شهری شد که اغلب به ضرر طبقه کارگر تمام می‌شد. انگلس مشاهده کرد که هجوم کارگران روستایی به مراکز شهری باعث کمبود شدید مسکن شده است که در نهایت به منجر به سو استفاده از طبقات ضعیف‌تر می‌گردد. با این اوصاف، موضوع اصلی کتاب انگلس، نقد نقش سرمایه‌داری در ایجاد و تداوم بحران مسکن است. به بیان وی، نظام سرمایه‌داری ذاتا سود را بر رفاه طبقه کارگر ترجیح می‌دهد. این امر منجر به کالایی شدن مسکن می‌شود، جایی که مالکان و دلالان از تقاضای زیاد مسکن برای به حداکثر رساندن سود خود سوء استفاده می‌کنند. انگلس تأکید می‌کند که مسالۀ مسکن صرفا یک بحث اقتصادی نیست، بلکه یک موضوع اجتماعی است. او راه‌حل‌های بورژوازی برای معضل مسکن، مانند پروژه‌های مسکن بشردوستانه و اصلاحات را نقد می‌کند و استدلال می‌کند که این راه‌حل‌ها در رسیدگی به علل اصلی بحران ناکام هستند. در عوض، این راه‌حل‌ها اغلب در خدمت آرامش طبقه کارگر بدون به چالش کشیدن ساختارهای سرمایه‌داری هستند. به واقع، او تحلیل مفصلی از سیاست‌های مختلف مسکن و تأثیرات آنها ارائه می‌دهد. انگلس به رویکردهای اصلاح‌طلبانه که به دنبال حل بحران مسکن در چارچوب سرمایه‌داری هستند، انتقاد می‌کند. به عقیدۀ وی، چنین اصلاحاتی سطحی است و به مسائل سیستمی که باعث کمبود مسکن و شرایط بد معیشتی می‌شود، نمی‌پردازد. انگلس معتقد است که تنها یک تغییر انقلابی در نظام اقتصادی می‌تواند راه حلی پایدار برای مشکل مسکن ارائه دهد. در نهایت قابل ذکر است که اگرچه این کتاب بیش از یک قرن پیش نوشته شده است، امروزه نیز کماکان می‌تواند راهگشای برخی مسائل باشد. بسیاری از مشکلاتی که انگلس می‌کند، مانند اعیانی شدن، جابجایی و کالایی سازی مسکن، همچنان در مناطق شهری در سراسر جهان در حال رخ دادن است.