من شاه دختان بسیاری را از گورپشته ی پادشاهان در خواب رهاندم، شهر “تربون” را به آتش کشاندم، شبی را در کنار “فلورین”صبح کردم و عقل و جان به در بردم، در سنی از دانشگاه اخراج شدم که به دیگران اجازه ی ورود داده می شد و در زیر مهتاب مسیرهایی را پیمودم که صحبت از آن ها در میانه ی روز وحشت برمی انگیزد. من با خدایان سخن گفته ام، به زنان عشق ورزیده ام و ترانه هایی سروده ام که خنیاگران را به زاری وا می دارد. لابد درباره ام شنیده اید.
افسانه ی کوات این چنین آغاز می شود؛ از هنگام کودکی اش درمیان دسته ی بازیگران مسافر تا سال هایی که به عنوان یتیمی نیمه وحشی در شهری مملو از جرم و جنایت سپری کرد و همین طور دوران بی پروایی جسورانه و در عین حال موفقیت آمیزش که به ورود به مدرسه ی سختگیر و خطرناک جادو انجامید. در این صفحات کوات را به عنوان جادوگری بدنام، سارقی همه فن حریف، نوازنده ای چیره دست و آدم کشی شریر خواهید شناخت. اما نام راستین باد بسیار فراتر از این ها است، چرا که این داستان حقیقت های نهان افسانه ی کوات را برملا می سازد.
