مذاکرات رسمی، غیر رسمی و محرمانه میان ایران و مهم ترین قدرتهای زمان متعاقب ملی شدن نفت را میتوان اولین حضور موثر ایران در عرصه سیاست بین الملل دانست. مناقشه نفت که در نهایت به تنش‌های داخلی و سقوط دولت مصدق انجامید، سالها محل بحث و نقد بوده است اما هیچ گاه تحلیلی نظام مند و فراروانشناختی از آن ارائه نشده است، آنچنان که بتواند در دهه های بعد و در مناقشات مشابه چراغ راه نیروهای سیاسی باشد. کتاب در پی پاسخی نظام مند و متدلوژیک به این سوال مهم است که اساسا چگونه با افزایش تهدیدها و مشوق های متناسب، رفتار دولت مصدق در بحث ملی کردن نفت، تا پایان دولت تغییر جدی نیافت. اثر حاضر، گرایش به حفظ امنیت هستی شناختی در چارچوب سیاست شرم، و تولید سوژه عزت محور را باعث امکان پذیری و تصلب کردار ملی کردن نفت می داند. (برگرفته از متن ناشر)