خوشبختانه، کتاب‌های معتبر و خوبی از تاریخ سینما به زبان فارسی چاپ شده‌اند. اما کتاب پارکینسون برای خوانندگان فارسی‌زبان، دو ویژگی دارد که آن را از منابع موجود متمایز می‌کند. نخست، به‌روز بودن آن است و دوم، پرداختن به موضوعاتی که بسیاری از آن‌ها پیش از این در منابع فارسی دیده نشده‌اند. به همین سبب است که در آن، انبوهی از واژگان و ترکیب‌هایی را می‌شود یافت که برای ما تازه است. اما این کتاب ویژگی دیگری هم دارد و آن، نگاه دموکراتیک نویسنده به سینمای جهان است و به همین سبب است که شاید برای اولین بار می‌بینیم پای فیلم‌سازان ایرانی هم به تاریخ سینما باز شده‌اند. دیدن نام بزرگانی چون کیارستمی و مهرجویی در آن، نشان می‌دهد که با یک کتاب تاریخ سینمای سنتی رو به رو نیستیم، گویای این است که نحوه‌ی ارائه‌ی مباحث آن هم چنان که در کتاب‌های تاریخی مرسوم است، نیست. در واقع، این کتاب یک تاریخ سینمای کامل نیست و چنان که از نام انگلیسی آن هم بر می‌آید، درباره‌ی صد چیز مهم در آن است: «صد چیز که سینما را تغییر داده».